​

بخش نخست — ماهیت و جایگاه منشور

​

ماده CH-001 — ماهیت منشور

۱. منشور EarthCoop سند بیانگر فلسفه، ارزش‌ها، آرمان‌ها، جهت‌گیری اخلاقی و مبانی تمدنی EarthCoop است. ۲. منشور، سند اجرایی تفصیلی یا آیین‌نامه اداری نیست؛ بلکه منبع الهام، تفسیر و جهت‌دهی برای قانون اساسی، قوانین موضوعی، اساسنامه‌ها، استانداردهای فنی و تصمیمات نهادی EarthCoop است. ۳. مفاد منشور باید در پرتو سند مادر EarthCoop تفسیر شود و هیچ بخش آن نباید با اصول غیرقابل تغییر سند مادر تعارض داشته باشد.

​

ماده CH-002 — جایگاه منشور در نظام اسناد

۱. منشور EarthCoop پس از سند مادر و پیش از قانون اساسی EarthCoop قرار دارد. ۲. قانون اساسی EarthCoop باید اصول، ارزش‌ها و آرمان‌های منشور را به ساختارهای حقوقی، نهادی، حاکمیتی و اجرایی تبدیل کند. ۳. در موارد ابهام در تفسیر قوانین، استانداردها، تصمیمات و سیاست‌های EarthCoop، منشور می‌تواند به‌عنوان سند راهنمای تفسیری مورد استناد قرار گیرد.

​

ماده CH-003 — هدف منشور

هدف منشور EarthCoop عبارت است از: ۱. بیان فلسفه وجودی EarthCoop. ۲. تعریف جهت اخلاقی و تمدنی پروژه. ۳. روشن‌سازی نسبت عدالت، زمین، مالکیت، انسان، فناوری، اقتصاد و جامعه. ۴. ایجاد زبان مشترک برای تدوین و اجرای اسناد بعدی. ۵. جلوگیری از فروکاستن EarthCoop به یک شرکت، پلتفرم، حزب، دولت جایگزین یا پروژه صرفاً اقتصادی.

​

بخش دوم — فلسفه بنیادین EarthCoop

​

ماده CH-004 — اصل آغاز از زمین

۱. EarthCoop از زمین آغاز می‌شود، زیرا زمین بستر مشترک حیات، تولید، سکونت، فرهنگ، اقتصاد، جامعه و آینده است. ۲. هیچ نظام عدالت‌محور نمی‌تواند نسبت خود را با زمین، منابع طبیعی، محیط زیست و حق همگانی نسبت به آن‌ها نادیده بگیرد. ۳. قرار گرفتن زمین در جایگاه حقیقی خود، نخستین شرط تحقق عدالت پایدار است.

​

ماده CH-005 — زمین به‌عنوان میراث مشترک

۱. زمین و منابع بنیادین حیات، میراث مشترک همه انسان‌ها، همه جوامع، همه نسل‌ها و همه موجودات زنده‌اند. ۲. هیچ فرد، نهاد، دولت، شرکت، طبقه، ملت یا نسل خاصی حق ندارد خود را مالک مطلق، انحصاری و بی‌مسئولیت زمین بداند. ۳. بهره‌برداری از زمین باید با حق همگانی، مسئولیت مشترک، پایداری زیست‌محیطی و عدالت بین‌نسلی سازگار باشد.

​

ماده CH-006 — عدالت به‌عنوان نظم درست حقوق

۱. عدالت در EarthCoop نه صرفاً احساس اخلاقی، نه شعار سیاسی و نه توزیع تصادفی منافع است؛ بلکه نظم درست حقوق، جایگاه‌ها، مسئولیت‌ها و بهره‌مندی‌هاست. ۲. عدالت هنگامی تحقق می‌یابد که هر حق به صاحب حق، هر مسئولیت به صاحب مسئولیت، هر اختیار به صاحب صلاحیت و هر منبع به جایگاه درست خود بازگردد. ۳. هر ساختار اقتصادی، حقوقی، سیاسی، اجتماعی یا فناورانه باید با این معیار سنجیده شود.

​

ماده CH-007 — مالکیت همگانی و دسترنج فردی

۱. EarthCoop میان مالکیت همگانی بر زمین و منابع بنیادین حیات، و مالکیت خصوصی مشروع بر دسترنج فردی تمایز می‌گذارد. ۲. مالکیت همگانی زمین، حدود اخلاقی و حقوقی مالکیت خصوصی را روشن می‌کند. ۳. مالکیت خصوصی هنگامی محترم است که بر کار، خلاقیت، تولید، خدمت، ابتکار، قرارداد عادلانه یا مشارکت مشروع استوار باشد و حق همگانی را نقض نکند.

​

ماده CH-008 — حق همگانی به‌عنوان منشأ مشارکت

۱. چون زمین و منابع بنیادین حیات موضوع حق همگانی‌اند، اداره امور مربوط به آن‌ها نیز باید بر مشارکت، نظارت و مسئولیت همگانی استوار باشد. ۲. حق مالکیت همگانی بدون حق مشارکت، ناقص است. ۳. حق مشارکت بدون حق نظارت، آسیب‌پذیر است. ۴. حق نظارت بدون شفافیت، بی‌اثر است. ۵. شفافیت بدون امکان اعتراض و اصلاح، ناکافی است.

​

بخش سوم — انسان، کرامت و جامعه

​

ماده CH-009 — کرامت انسان

۱. انسان در EarthCoop ابزار تولید، مصرف، رأی، داده، سود، تبلیغ یا کنترل نیست. ۲. هر انسان به اعتبار انسان بودن، صاحب کرامت ذاتی، حق مشارکت، حق اعتراض، حق رشد، حق امنیت، حق آزادی مسئولانه و حق بهره‌مندی عادلانه است. ۳. هیچ اکثریت، اقلیت، دولت، بازار، شرکت، فناوری یا الگوریتمی نباید کرامت انسان را تابع منفعت خود کند.

​

ماده CH-010 — برابری بنیادین انسان‌ها

۱. همه انسان‌ها در حق بنیادین نسبت به زمین و منابع مشترک برابرند. ۲. تفاوت در توانایی، تخصص، دارایی، دانش، محل تولد، تابعیت، زبان، جنسیت، دین، فرهنگ یا جایگاه اجتماعی، این برابری بنیادین را از میان نمی‌برد. ۳. EarthCoop باید ساختارهای خود را به‌گونه‌ای طراحی کند که برابری بنیادین به مشارکت واقعی و قابل تجربه تبدیل شود.

​

ماده CH-011 — آزادی مسئولانه

۱. آزادی در EarthCoop حقی بنیادین است که با کرامت انسان و رشد توانایی‌های او پیوند دارد. ۲. آزادی هیچ فرد یا نهادی نباید به محروم‌سازی، تخریب، سلطه یا بهره‌کشی از دیگران تبدیل شود. ۳. آزادی هنگامی پایدار است که با مسئولیت نسبت به دیگران، جامعه، طبیعت و نسل‌های آینده همراه باشد.

​

ماده CH-012 — جامعه به‌عنوان مشارکت زنده

۱. جامعه در EarthCoop مجموعه‌ای از افراد منفصل و مصرف‌کننده نیست؛ بلکه شبکه‌ای زنده از شرکا، مسئولیت‌ها، اعتماد، همکاری، اختلاف، گفت‌وگو و یادگیری است. ۲. EarthCoop باید امکان شکل‌گیری جوامع محلی، اتحادیه‌های تخصصی، شبکه‌های همکاری و نهادهای مشارکتی را فراهم کند. ۳. هیچ ساختار مرکزی نباید حیات جوامع محلی را بی‌اثر یا تابع مطلق خود سازد.

​

ماده CH-013 — احترام به تنوع انسانی

۱. EarthCoop تنوع زبان‌ها، فرهنگ‌ها، باورها، سبک‌های زندگی، جوامع، دانش‌ها و تجربه‌های انسانی را سرمایه مشترک بشری می‌داند. ۲. وحدت EarthCoop به معنای یکسان‌سازی انسان‌ها، فرهنگ‌ها یا جوامع نیست. ۳. اصل مشترک EarthCoop عدالت، کرامت، صلح، مشارکت و مسئولیت است؛ نه تحمیل یک فرهنگ، قومیت، زبان یا سبک زندگی خاص.

​

بخش چهارم — طبیعت، زیست‌بوم و نسل‌های آینده

​

ماده CH-014 — حرمت طبیعت

۱. طبیعت در EarthCoop صرفاً ماده خام اقتصاد، مالکیت یا صنعت نیست. ۲. حیوانات، گیاهان، رودها، جنگل‌ها، خاک، هوا، دریاها و زیست‌بوم‌ها دارای ارزش ذاتی و جایگاه اخلاقی‌اند. ۳. بهره‌برداری از طبیعت باید همراه با احترام، اندازه، جبران، احیا و مسئولیت باشد.

​

ماده CH-015 — حق نسل‌های آینده

۱. نسل‌های آینده، گرچه هنوز در تصمیمات امروز حضور مستقیم ندارند، ذی‌حقان واقعی زمین و منابع مشترک‌اند. ۲. هیچ تصمیم کوتاه‌مدت نباید حق آنان نسبت به زندگی، منابع، محیط زیست، دانش، سلامت و کرامت را نابود کند. ۳. EarthCoop باید در همه تصمیمات راهبردی خود، اثر آن تصمیمات بر نسل‌های آینده را در نظر گیرد.

​

ماده CH-016 — پایداری به‌عنوان شرط عدالت

۱. عدالت بدون پایداری زیست‌محیطی ناقص است. ۲. رفاه امروز اگر به ویرانی فردا منجر شود، عادلانه نیست. ۳. هر برنامه اقتصادی، عمرانی، فناورانه یا اجتماعی EarthCoop باید نسبت خود را با پایداری منابع، کاهش آسیب، احیای طبیعت و مسئولیت بین‌نسلی روشن کند.