Skip to main content

​
دادرسی رسمی در دیوان

​
ماده JUD-034 — آغاز دادرسی رسمی

۱. دادرسی رسمی در دیوان با ارجاع پرونده از واحد رسیدگی اولیه، شکایت مستقیم در موارد مجاز، اعتراض به تصمیم مهم یا درخواست نهاد صلاحیت‌دار آغاز می‌شود.۲. دیوان باید صلاحیت خود، طرفین، موضوع، فوریت و مسیر رسیدگی را تعیین کند.۳. آغاز دادرسی باید به طرفین اعلام شود.

​
ماده JUD-035 — ادله و مستندات

۱. ادله می‌تواند شامل اسناد، داده‌های سامانه، لاگ‌ها، تراکنش‌ها، رأی‌ها، قراردادها، پیام‌ها، گزارش بازرسی، شهادت، نظر کارشناس و سایر مستندات معتبر باشد.۲. ادله دیجیتال باید از نظر اصالت، تمامیت، منبع، زمان و زنجیره نگهداری بررسی شود.۳. ادله‌ای که از راه نقض جدی حریم خصوصی، جعل، تهدید یا دسترسی غیرمجاز به دست آمده باشد، جز در موارد استثنایی و با تصمیم مستند، معتبر نیست.

​
ماده JUD-036 — کارشناسی

۱. دیوان می‌تواند در امور تخصصی از کارشناس مستقل استفاده کند.۲. کارشناس باید صلاحیت، بی‌طرفی و نبود تعارض منافع مؤثر را اعلام کند.۳. نظر کارشناس مشورتی است، مگر آنکه قانون در مورد خاص اثر ویژه‌ای برای آن مقرر کند.۴. طرفین حق دارند نسبت به نظر کارشناس توضیح، نقد یا نظر تکمیلی ارائه دهند.

​
ماده JUD-037 — جلسه رسیدگی

۱. دیوان می‌تواند برای پرونده جلسه حضوری، دیجیتال یا ترکیبی برگزار کند.۲. جلسه باید با رعایت نظم، احترام، حق دفاع، امکان ارائه دلیل و ثبت صورت‌جلسه انجام شود.۳. جلسات می‌تواند در مواردی که حریم خصوصی، امنیت یا داده حساس مطرح است، غیرعلنی باشد.

​
ماده JUD-038 — رأی دیوان

۱. رأی دیوان باید مستند، روشن، قابل اجرا و دارای مبنای قانونی باشد.۲. رأی باید شامل موضوع، طرفین، ادله، تحلیل، مواد قانونی، نتیجه، ضمانت اجرا، مهلت اجرا و مسیر اعتراض باشد.۳. آرای دارای اثر عمومی باید تا حد امکان با حذف داده‌های حساس منتشر شوند.

​
ماده JUD-039 — آرای موقت

۱. دیوان می‌تواند برای جلوگیری از آسیب جدی، رأی یا دستور موقت صادر کند.۲. دستور موقت می‌تواند شامل توقف تراکنش، تعلیق تصمیم، توقف پروژه، حفظ داده، محدودیت دسترسی یا منع اقدام خاص باشد.۳. دستور موقت باید محدود، مستند، زمان‌مند و قابل بازنگری باشد.

​
بخش هشتم

​
تجدیدنظر، بازنگری و اعاده رسیدگی

​
ماده JUD-040 — حق تجدیدنظر

۱. طرف متضرر از رأی مهم دیوان، داوری یا مرجع رسیدگی، در حدود قانون حق تجدیدنظر دارد.۲. تجدیدنظر باید در مهلت مقرر و با ذکر جهت اعتراض ثبت شود.۳. تجدیدنظر نباید صرفاً برای تأخیر، آزار یا فرار از اجرای رأی استفاده شود.

​
ماده JUD-041 — جهات تجدیدنظر

جهات تجدیدنظر می‌تواند شامل موارد زیر باشد:۱. خطای آشکار در تشخیص موضوع.۲. خطای آشکار در تفسیر قانون.۳. نقض حق دفاع.۴. فقدان صلاحیت مرجع.۵. تعارض منافع پنهان.۶. کشف ادله مهم جدید.۷. نامتناسب بودن ضمانت اجرا.۸. تعارض رأی با اسناد بالادستی.

​
ماده JUD-042 — اثر تجدیدنظر بر اجرای رأی

۱. ثبت تجدیدنظر به‌خودی‌خود اجرای رأی را متوقف نمی‌کند، مگر در مواردی که قانون یا مرجع تجدیدنظر مقرر کند.۲. در آرای دارای اثر شدید بر عضویت، دارایی، رأی، داده یا حقوق بنیادین، امکان تعلیق اجرای رأی تا رسیدگی تجدیدنظر باید بررسی شود.۳. تعلیق اجرا باید مستند، متناسب و زمان‌مند باشد.

​
ماده JUD-043 — اعاده رسیدگی

۱. اگر پس از قطعیت رأی، دلیل مهم جدید، جعل سند، فساد در رسیدگی، تعارض منافع پنهان یا خطای بنیادین آشکار شود، اعاده رسیدگی ممکن است.۲. اعاده رسیدگی استثنایی است و نباید به بی‌ثباتی دائمی تصمیمات منجر شود.۳. مرجع صالح باید میان ثبات حقوقی و اصلاح بی‌عدالتی آشکار توازن برقرار کند.

​
بخش نهم